เสียงกลองศึกเกี่ยวกับไต้หวันดังขึ้นเรื่อย ๆ

10-6-2026

  กระทรวงกลาโหมของไต้หวันรายงานว่า มีเครื่องบินทหารจีน 32 ลำ เรือรบ 10 ลำ และเรือราชการจีนอีก 5 ลำ ปฏิบัติการอยู่รอบเกาะไต้หวัน ที่สำคัญกว่านั้นคือ มีเครื่องบิน 25 ลำที่บินข้ามเส้นกึ่งกลางช่องแคบไต้หวัน (Median Line) และเข้าสู่เขตแสดงตนเพื่อการป้องกันภัยทางอากาศ (ADIZ) ของไต้หวัน

  เส้นกึ่งกลางดังกล่าวเคยถูกมองว่าเป็นแนวกันชนอย่างไม่เป็นทางการ แต่ในปัจจุบันถูกข้ามบ่อยครั้งจนดูเหมือนว่าปักกิ่งกำลังพยายามทำให้ปฏิบัติการทางทหารในพื้นที่ที่เคยถือว่าเป็นการยั่วยุอย่างรุนแรงเมื่อไม่กี่ปีก่อน กลายเป็นเรื่องปกติ

  ความผิดพลาดที่นักวิเคราะห์จำนวนมากยังคงทำอยู่ คือการสันนิษฐานว่าจีนจำเป็นต้องเปิดฉากการบุกยกพลขึ้นบกครั้งใหญ่จึงจะทำให้สถานการณ์อันตรายได้ ความจริงแล้วสงครามสมัยใหม่กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว การปิดล้อม การบีบคั้นทางเศรษฐกิจ การโจมตีทางไซเบอร์ การใช้โดรนจำนวนมาก และการกดดันด้วยขีปนาวุธ สามารถบรรลุเป้าหมายหลายอย่างได้โดยไม่จำเป็นต้องจุดชนวนสงครามแบบดั้งเดิมในทันที

  ไต้หวันเข้าใจเรื่องนี้อย่างชัดเจน รัฐบาลกำลังเร่งแผนสร้างคลังขีปนาวุธต่อต้านเรือมากกว่า 1,800 ลูกภายในปี 2029 ซึ่งรวมถึงขีปนาวุธ Harpoon จากสหรัฐฯ และขีปนาวุธ Hsiung Feng ที่ผลิตภายในประเทศ เจ้าหน้าที่ไต้หวันกล่าวอย่างเปิดเผยถึงการสร้าง “เขตสังหาร” (Kill Zone) ในช่องแคบไต้หวัน ที่สามารถสร้างความเสียหายอย่างหนักแก่กองกำลังที่เข้ามาโจมตี

  สิ่งที่ผมสนใจไม่ใช่จำนวนกำลังทหารที่รายงานในแต่ละวัน แต่เป็นกรอบเวลา จีนได้เพิ่มแรงกดดันทางทหารต่อไต้หวันมาเป็นเวลาหลายปี ขณะเดียวกัน เราก็เห็นนักวางแผนทางทหารทั่วเอเชียพูดถึงช่วงเวลาเตรียมความพร้อมที่ยาวไปจนถึงปี 2028 และ 2029

  การขยายคลังขีปนาวุธของไต้หวันถูกออกแบบมาให้มีความพร้อมเต็มรูปแบบราวปี 2029 ขณะที่เจ้าหน้าที่ทหารในยุโรปก็พูดถึงจุดอ่อนและความเปราะบางที่คาดว่าจะคงอยู่จนถึงช่วงเวลาใกล้เคียงกัน เรากำลังเห็นรัฐบาลหลายประเทศให้ความสำคัญกับกรอบเวลาเดียวกันอย่างเป็นอิสระจากกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ยากจะมองข้าม

  ประเด็นที่ใหญ่กว่านั้นคือ “ความเชื่อมั่น” รัฐบาลต่าง ๆ มักเชื่อว่าพวกเขาสามารถควบคุมความตึงเครียดได้อย่างไม่มีกำหนด จนกระทั่งวันหนึ่งกลับไม่สามารถทำได้อีกต่อไป

  จีนกำลังจัดการซ้อมรบขนาดใหญ่ขึ้น ไต้หวันกำลังเสริมกำลังอาวุธอย่างรวดเร็ว ญี่ปุ่นกำลังเพิ่มงบประมาณด้านกลาโหม ฟิลิปปินส์กำลังกระชับความร่วมมือทางทหารกับสหรัฐอเมริกา ภูมิภาคทั้งหมดกำลังเตรียมพร้อมสำหรับอนาคตที่ผู้กำหนดนโยบายจำนวนมากเชื่อมากขึ้นเรื่อย ๆ ว่าอาจหลีกเลี่ยงไม่ได้

  แบบจำลองของเราได้เตือนมานานแล้วว่าปี 2026 จะเป็นปีแห่ง “วัฏจักรความตื่นตระหนก” (Panic Cycle) ซึ่งจะมีความผันผวนเพิ่มสูงขึ้นและความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ที่ทวีความรุนแรงขึ้น

 ความเสี่ยงเหล่านี้ยังคงสะสมต่อเนื่องเข้าสู่ปี 2027 ซึ่งยังคงเป็นปีที่มีความเสี่ยงต่อสงครามในระดับสูง ภายในปี 2028 แรงกดดันจากภาวะเศรษฐกิจถดถอย ความกังวลเกี่ยวกับหนี้สาธารณะ และความไม่สงบทางสังคม จะเริ่มปะทะกับความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์เหล่านี้

จากนั้นเราจะเข้าสู่จุดเปลี่ยนสำคัญของ ECM ในปี 2029

   ไม่มีใครสามารถรู้ล่วงหน้าได้ว่าไต้หวันจะกลายเป็นชนวนจุดประกายหรือไม่ แต่สิ่งที่เราสามารถสังเกตได้คือ รัฐบาล กองทัพ และตลาดการเงิน ต่างกำลังแสดงพฤติกรรมมากขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่าพวกเขามองเห็นพายุลูกใหญ่กำลังก่อตัวอยู่บนขอบฟ้า

โดย Martin Armstrong