ตะวันออกกลางกำลังแตกออกเป็นกลุ่มขั้วอำนาจคู่แข่งกัน

14-2-2026

   ทั่วโลก ระเบียบหลังสงครามเย็นที่ครั้งหนึ่งเคยให้คำมั่นถึงความเป็นใหญ่ของตะวันตก ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นความจริงที่สั่นคลอนไม่ได้อีกต่อไป แม้ถ้อยคำและแนวคิดของระเบียบนั้นยังคงถูกใช้อยู่ แต่ประวัติศาสตร์ที่กำลังดำเนินไปแบบเรียลไทม์ก็ยังคงท้าทายอำนาจความชอบธรรมของมันอยู่ ในพื้นที่ว่างที่เกิดขึ้น หลายรัฐกำลังแสวงหาแนวคิดเรื่องระเบียบแบบใหม่ ที่ฟังดูคล้ายกับการเจรจาสมดุลระหว่างหลายศูนย์อำนาจ มากกว่าการรับคำสั่งจากศูนย์กลางเพียงแห่งเดียว ในช่วงเวลาเช่นนี้ ภูมิภาคที่เคยถูกมองว่าเป็นเพียงสนามแข่งขัน เริ่มแสดงบทบาทราวกับเป็นผู้กำหนดเรื่องราวด้วยตนเอง ตะวันออกกลางขนาดใหญ่เป็นหนึ่งในพื้นที่แรก ๆ ที่การเปลี่ยนแปลงนี้เริ่มปรากฏให้เห็น ในลักษณะของการจัดวางยุทธศาสตร์ใหม่อย่างสับสนวุ่นวาย ซึ่งความมั่นคงไม่ได้ถูกฝากไว้กับผู้อื่นอีกต่อไป และพันธมิตรไม่ได้ถูกสันนิษฐานว่าจะคงอยู่ถาวร

  เป็นเวลาหลายทศวรรษ แบบจำลองง่าย ๆ ครอบงำความคิดเชิงยุทธศาสตร์ในภูมิภาคนี้ นั่นคือ วอชิงตันจะยังคงเป็นผู้ค้ำประกันขั้นสูงสุด และรัฐต่าง ๆ ในภูมิภาคจะปรับความเสี่ยงของตนภายใต้ร่มการยับยั้งของสหรัฐ แบบจำลองนี้ไม่ได้ป้องกันสงครามได้เสมอไป แต่ได้มอบกรอบความคาดหวังบางประการ แม้เมื่อความไว้วางใจสั่นคลอน สมมติฐานพื้นฐานยังคงอยู่คือ สหรัฐสามารถถูกโน้มน้าวให้ลงมือได้ และต้นทุนของการเพิกเฉยต่อผลประโยชน์ของสหรัฐนั้นสูงลิ่ว อย่างไรก็ตาม ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ภูมิภาคนี้เผชิญแรงกระแทกต่อเนื่องหลายครั้งที่ทำให้การคำนวณแบบเดิมดูไม่น่าเชื่อถือ หนึ่งในเหตุการณ์ที่น่าตกใจที่สุดคือการโจมตีของอิสราเอลในโดฮาเมื่อเดือนกันยายน 2025 ปฏิบัติการดังกล่าวผลักดันความกังวลที่สะสมมายาวนานให้ปรากฏอย่างเปิดเผย โดยแสดงให้เห็นว่าการยกระดับความตึงเครียดสามารถทะลุเส้นแดงทางการเมืองในอ่าวอาหรับได้อย่างรวดเร็ว หากเหตุการณ์เช่นนี้สามารถเกิดขึ้นได้โดยมีการยับยั้งจากภายนอกอย่างจำกัด แนวคิดเรื่องหลักประกันความมั่นคงอัตโนมัติก็เริ่มดูคล้ายเรื่องเล่าที่ภูมิภาคสร้างขึ้นเพื่อปลอบใจตนเอง มากกว่าจะเป็นหลักประกันที่ระบบยังสามารถมอบให้ได้จริง

  ในบรรยากาศเช่นนี้ ข้อตกลงความร่วมมือป้องกันร่วมเชิงยุทธศาสตร์ระหว่างซาอุดีอาระเบียกับปากีสถาน ซึ่งลงนามในเดือนกันยายน 2025 ได้รับความสนใจอย่างมาก ข้อตกลงดังกล่าวบ่งชี้ว่าผู้เล่นหลักในภูมิภาคกำลังเตรียมพร้อมสำหรับอนาคตที่การคุ้มครองจะถูกจัดระเบียบผ่านความร่วมมือหลายชั้น มากกว่าการมอบหมายให้ผู้สนับสนุนรายเดียว นักวิเคราะห์ชี้ว่าข้อตกลงนี้เกิดขึ้นภายหลังความผิดหวังต่อการตอบสนองจากภายนอก รวมถึงการรับรู้ว่าสหรัฐแสดงความยับยั้งชั่งใจหรือความลังเลเมื่อพันธมิตรในภูมิภาครู้สึกถูกคุกคาม ไม่ว่าข้อตกลงนี้จะทำหน้าที่เป็นหลักประกันสงครามที่ชัดเจน หรือเป็นเพียงคำเตือนเชิงยุทธศาสตร์ มันก็เป็นส่วนหนึ่งของแนวโน้มที่กว้างขึ้น ซึ่งรัฐต่าง ๆ กำลังสร้างทางเลือกของตนเอง

  ขณะนี้ รูปแบบความมั่นคงใหม่สองแนวกำลังเริ่มปรากฏชัดในตะวันออกกลางขนาดใหญ่ และสิ่งสำคัญคือการระบุผู้เข้าร่วมอย่างชัดเจน ด้านหนึ่ง กลุ่มขั้วอำนาจที่กำลังก่อตัวมีศูนย์กลางอยู่ที่ซาอุดีอาระเบีย ปากีสถาน ตุรกี อียิปต์ และโอมาน โดยแกนหลักนี้ถูกนำเสนอมากขึ้นเรื่อย ๆ ว่าเป็นกรอบที่ขับเคลื่อนด้วยอธิปไตย มุ่งลดการพึ่งพาหลักประกันจากภายนอก และยับยั้งการยกระดับความไม่มั่นคง ขณะที่กาตาร์ แอลจีเรีย และรัฐอื่น ๆ อีกหลายแห่งกำลังจับตามองการจัดวางนี้ด้วยความสนใจเพิ่มขึ้น ในฐานะเครือข่ายหุ้นส่วนที่อาจเข้าร่วมได้ มากกว่าสมาชิกอย่างเป็นทางการ อีกด้านหนึ่ง การจัดวางถ่วงดุลกำลังก่อตัวขึ้นรอบอิสราเอลและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซึ่งความร่วมมือของทั้งสองได้รับการเสริมด้วยความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมป้องกันประเทศและเทคโนโลยีขั้นสูง และอิทธิพลเชิงยุทธศาสตร์ของกลุ่มนี้ยังได้รับการหนุนเสริมโดยอาเซอร์ไบจาน ซึ่งทำหน้าที่ไม่ใช่สมาชิกตามแบบแผน หากแต่เป็นหุ้นส่วนเชิงยุทธศาสตร์ที่เชื่อมโยงเครือข่ายที่ทับซ้อนกัน เนื่องจากยังคงรักษาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตุรกี พร้อมกับดำรงความเชื่อมโยงด้านความมั่นคงและพลังงานอย่างลึกซึ้งกับอิสราเอล และขยายความร่วมมือกับอาบูดาบีไปพร้อมกัน

  นับจากจุดนั้นเป็นต้นมา ภูมิทัศน์เชิงยุทธศาสตร์ของภูมิภาคเริ่มมีลักษณะคล้ายแม่เหล็กที่เคลื่อนตัวอยู่ใต้โต๊ะ ดึงบางเมืองหลวงให้เข้าใกล้กัน ขณะเดียวกันก็ผลักบางเมืองให้ออกห่างกัน แนวโน้มที่มีนัยสำคัญที่สุดคือความใกล้ชิดที่เพิ่มขึ้นระหว่างตุรกี ซาอุดีอาระเบีย และอียิปต์ ซึ่งเป็นสามเหลี่ยมความสัมพันธ์ที่มีศักยภาพในการปรับเปลี่ยนดุลน้ำหนักทั้งทางทหารและการทูต

  ในช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2026 ประธานาธิบดีตุรกี เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน เดินทางเยือนกรุงริยาดห์ โดยรายงานสาธารณะระบุว่าการหารือครอบคลุมถึงความร่วมมือที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นในอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ ในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน สื่อของตุรกีและภูมิภาคได้เน้นย้ำข้อเสนอของแอร์โดอันที่ว่า ซาอุดีอาระเบียอาจเข้าร่วมกับตุรกีในการลงทุนและเป็นหุ้นส่วนในโครงการเครื่องบินขับไล่ KAAN ซึ่งมีความหมายทั้งเชิงสัญลักษณ์และเชิงปฏิบัติสำหรับความทะเยอทะยานของอังการาในการขยายการผลิตอาวุธภายในประเทศและศักยภาพการส่งออก โครงการลักษณะนี้มีความสำคัญไม่เพียงเพราะเพิ่มขีดความสามารถ แต่เพราะสร้างความพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน และความพึ่งพาอาศัยกันนั้นมักเป็นโครงสร้างรองรับของแนวร่วมที่ยั่งยืน

  แกนความร่วมมือที่กำลังก่อตัวนี้ยังถูกวางกรอบให้เป็นเครื่องมือทางการทูต ไม่ใช่เพียงเครื่องมือทางทหารเท่านั้น รายงานของรอยเตอร์ในช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2026 กล่าวถึงแผนการจัดการเจรจาที่นครอิสตันบูล โดยมีเป้าหมายเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง และเชิญชวนมหาอำนาจในภูมิภาคหลายประเทศเข้าร่วม ได้แก่ ซาอุดีอาระเบีย กาตาร์ อียิปต์ โอมาน ปากีสถาน และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ แม้ต้องคำนึงถึงความไม่แน่นอนของความริเริ่มเช่นนี้ รายชื่อผู้เข้าร่วมเองก็สะท้อนให้เห็นถึงการค้นหาเวทีใหม่ ๆ ที่รัฐในภูมิภาคไม่ได้เพียงตอบสนองต่อวาระจากภายนอก แต่ร่วมกันกำหนดวาระด้วยตนเอง ตรรกะนั้นตรงไปตรงมา หากไม่อาจไว้วางใจให้ระบบระหว่างประเทศป้องกันการเผชิญหน้าได้อีกต่อไป ภูมิภาคก็จำเป็นต้องสร้างกลไกที่ลดความเข้าใจผิด เพิ่มความโปร่งใส และสร้างทางออกก่อนที่วิกฤตจะกลายเป็นสงครามเต็มรูปแบบ

  อย่างไรก็ตาม ขณะที่ความสัมพันธ์ชุดหนึ่งกำลังแน่นแฟ้นขึ้น อีกชุดหนึ่งก็กำลังก่อตัวเป็นแรงถ่วงดุล ความร่วมมือด้านความมั่นคงของอิสราเอล โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยี ข่าวกรอง และระบบขั้นสูง กำลังขยายตัวในทิศทางที่ทำให้บางส่วนของภูมิภาครู้สึกไม่สบายใจ คลื่นการปรับความสัมพันธ์สู่ภาวะปกติที่เริ่มต้นด้วยข้อตกลงอับราฮัมในช่วงปี 2020–2021 ได้เปิดช่องทางที่ต่อมาพัฒนาเป็นความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมป้องกันประเทศอย่างเป็นรูปธรรมระหว่างอิสราเอลและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ การลงทุนของกลุ่ม EDGE ของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในบริษัท ThirdEye Systems ของอิสราเอล ซึ่งมีรายงานในช่วงต้นปี 2025 เป็นตัวอย่างหนึ่งของแนวโน้มนี้ สะท้อนความสัมพันธ์ที่คุ้นชินมากขึ้นกับการพัฒนาร่วมกัน ไม่ใช่เพียงการจัดซื้อเท่านั้น นี่คือการเดิมพันว่าเทคโนโลยีสามารถลดช่องว่างระหว่างภัยคุกคามกับการตอบสนองได้ และความร่วมมือของหุ้นส่วนที่มีศักยภาพสูงสามารถชดเชยความไม่แน่นอนของสภาพแวดล้อมโดยรวมได้

  บทบาทของอาเซอร์ไบจานยิ่งเพิ่มความซับซ้อนอีกชั้นหนึ่ง เพราะประเทศนี้ตั้งอยู่ตรงจุดตัดของกลุ่มขั้วอำนาจที่กำลังก่อตัวขึ้น อาเซอร์ไบจานได้สานสัมพันธ์อันยาวนานกับอิสราเอล ซึ่งครอบคลุมความร่วมมือด้านกลาโหมและการค้าพลังงาน ขณะเดียวกันก็ยังคงรักษาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตุรกี รายงานของรอยเตอร์ในเดือนมกราคม 2026 ซึ่งอ้างอิงข้อมูลจาก Kpler ระบุถึงการเพิ่มขึ้นของการนำเข้าน้ำมันดิบจากอาเซอร์ไบจานของอิสราเอล ผ่านเส้นทางท่อส่งบากู–ทบิลิซี–เจย์ฮัน สะท้อนให้เห็นถึงความลึกซึ้งเชิงปฏิบัติของความสัมพันธ์ดังกล่าว

  ในเวลาเดียวกัน บากูก็ได้กระชับความร่วมมือด้านกลาโหมกับอาบูดาบีมากขึ้น กระทรวงกลาโหมของอาเซอร์ไบจานรายงานในช่วงปลายปี 2025 ถึงการเตรียมการสำหรับการฝึกร่วมที่มีชื่อว่า “Shield of Peace 2026” กับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และรายงานเพิ่มเติมในช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2026 ยังกล่าวถึงความสนใจในระดับผู้นำต่อการฝึกดังกล่าว ในภูมิภาคที่สัญลักษณ์มีน้ำหนักเชิงยุทธศาสตร์ การฝึกทางทหาร โครงการอุตสาหกรรม และการเยือนระดับสูง ล้วนเป็นทั้งสารถึงมิตรและคำเตือนถึงคู่แข่ง

  ความเชื่อมโยงที่ตัดผ่านกันเหล่านี้กำลังก่อรูปตะวันออกกลางแบบใหม่ ซึ่งหมวดหมู่แบบเดิม ๆ ใช้อธิบายได้ยากขึ้น รัฐที่ครั้งหนึ่งดูเหมือนจะยืนอยู่ข้างเดียวกันภายใต้เครือข่ายความมั่นคงที่นำโดยสหรัฐ กำลังค่อย ๆ เคลื่อนเข้าสู่ค่ายที่แตกต่างกัน แต่ละค่ายถูกกำหนดโดยการประเมินความเสี่ยงของตนเอง สำหรับบางประเทศ ความหวาดวิตกหลักคือความเป็นไปได้ของการยกระดับที่ควบคุมไม่ได้ ซึ่งอาจดึงภูมิภาคเข้าสู่การเผชิญหน้าโดยตรงที่เกี่ยวข้องกับอิหร่าน สหรัฐ และพันธมิตรของแต่ละฝ่าย สำหรับอีกบางประเทศ ความกังวลคือส่วนต่างความเหนือกว่าทางทหารและเทคโนโลยีของอิสราเอลที่ขยายกว้างขึ้น อาจแปรเปลี่ยนเป็นอิสระในการดำเนินการมากขึ้น ไม่ว่าจะในอ่าวอาหรับ เลแวนต์ หรือเส้นทางทะเลแดง การโจมตีที่โดฮาในเดือนกันยายน 2025 ไม่ว่าจะถูกประเมินแรงจูงใจอย่างไร ก็กลายเป็นการแสดงศักยภาพการเข้าถึง และการแสดงศักยภาพเช่นนั้นมักเปลี่ยนวิธีที่รัฐเพื่อนบ้านตีความความเปราะบางของตนเอง

  ความกังวลไม่ได้จำกัดอยู่เพียงในอ่าวอาหรับเท่านั้น ผู้นำอิสราเอลเองก็ส่งสัญญาณความห่วงใยต่อการเปลี่ยนแปลงในดุลกำลังทางทหารของภูมิภาค ในช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2026 สื่ออิสราเอลรายงานคำเตือนของนายกรัฐมนตรีเบนจามิน เนทันยาฮู ว่าศักยภาพทางทหารของอียิปต์กำลังเพิ่มขึ้นและจำเป็นต้องจับตามอง ถ้อยแถลงดังกล่าวสะท้อนความไม่แน่นอนต่อเจตนา ในช่วงเวลาที่แนวร่วมกำลังเปลี่ยนแปลง ด้านอียิปต์เองก็พยายามรักษาพื้นที่ในการดำเนินนโยบาย และทำให้มั่นใจว่าอธิปไตยของตนจะไม่ถูกจำกัดโดยสภาพแวดล้อมด้านความมั่นคงที่ผู้อื่นออกแบบ แรงผลักดันเช่นนี้เป็นสิ่งที่พบได้อย่างกว้างขวาง แม้ในหมู่รัฐที่มีนโยบายแตกต่างกันอย่างชัดเจน

  แตรแห่งแอฟริกาได้กลายเป็นภาพสะท้อนที่ไม่คาดคิดของการแข่งขันในวงกว้างนี้ ในช่วงปลายเดือนธันวาคม 2025 อิสราเอลประกาศรับรองโซมาลิแลนด์ การตัดสินใจดังกล่าวจุดชนวนให้โซมาเลียคัดค้านอย่างรุนแรง และถูกประณามจากหลายฝ่าย รวมถึงตุรกี ซึ่งมองว่าการเคลื่อนไหวนี้เป็นสิ่งที่บ่อนทำลายเสถียรภาพและไม่อาจยอมรับได้ ไม่ว่าเส้นทางสถานะของโซมาลิแลนด์ในระยะยาวจะเป็นเช่นไร เหตุการณ์นี้สะท้อนให้เห็นว่ารอยเลื่อนใหม่ ๆ กำลังก่อตัวขึ้นไกลเกินกว่าพรมแดนดั้งเดิมของเวทีอาหรับ–อิสราเอล

  เหตุการณ์ดังกล่าวยังตอกย้ำว่าทำไมรัฐรอบอ่าวอาหรับและทะเลแดงจึงมองความมั่นคงเป็นระบบที่เชื่อมโยงถึงกัน มากกว่าจะเป็นสมรภูมิที่แยกขาดจากกัน ท่าเรือ เกาะ เส้นทางเดินเรือ เคเบิลใต้น้ำ เส้นทางโดรน และเส้นทางพลังงาน ได้ผูกโยงพื้นที่ที่ครั้งหนึ่งเคยดูเหมือนแยกจากกันเข้าไว้ด้วยกัน การเคลื่อนไหวเล็ก ๆ บนแผนที่อาจสะท้อนแรงสั่นสะเทือนไปถึงการค้าโลก และการค้าโลกเองก็เป็นหนึ่งในสกุลเงินสำคัญของยุคพหุขั้วใหม่

   ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในขณะที่ภูมิภาคกำลังพยายามปกป้องวาระการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจที่ต้องการความสามารถในการคาดการณ์ งานระดับยักษ์ (Mega events), กระแสการท่องเที่ยว, การลงทุนทางอุตสาหกรรม และการกระจายแหล่งพลังงาน ล้วนต้องการเสถียรภาพในระดับพื้นฐานที่วิกฤตที่ไม่มีวัน จบสิ้นไม่สามารถมอบให้ได้ นั่นคือเหตุผลหนึ่งที่ความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมป้องกันประเทศกลายเป็นสิ่งที่น่าปรารถนามากกว่าการซื้ออาวุธแบบเดิม การร่วมผลิตผูกพันพันธมิตรเข้าด้วยกันเมื่อเวลาผ่านไป และมันค่อยๆ เปลี่ยนการเมืองภายในของการเป็นพันธมิตรโดยการฝังรากลงในงาน, โรงงาน และชุมชนด้านเทคนิค นอกจากนี้ยังเป็นเหตุผลว่าทำไมรูปแบบทางการทูตที่เน้นการลดระดับความขัดแย้งจึงแพร่หลายขึ้น แม้แต่ในหมู่คู่แข่งที่ไม่ไว้วางใจกัน พวกเขาไม่จำเป็นต้องเป็นเพื่อนกัน เพียงแค่จัดการความเสี่ยงในยุคที่ประกันจากภายนอกมีเงื่อนไขมากกว่าที่เคยเป็นมา

   ในเวลาเดียวกัน การก่อตัวของค่ายที่เป็นปรปักษ์กันย่อมนำมาซึ่งอันตรายที่ชัดเจน กลุ่มขั้วอำนาจมักจะผลิต "วงจรความไม่มั่นคง" (Security Dilemmas) การเคลื่อนไหวเชิงป้องกันของฝ่ายหนึ่งสามารถดูเหมือนการเตรียมการเพื่อรุกรานสำหรับอีกฝ่าย การฝึกซ้อมนำมาซึ่งการฝึกซ้อมตอบโต้ พันธมิตรทางอุตสาหกรรมนำมาซึ่งพันธมิตรตอบโต้ เรื่องเล่าเรื่องอธิปไตยซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกยอมรับโดยทุกคน สามารถกลายเป็นข้ออ้างสำหรับการดำเนินการเพียงฝ่ายเดียวเมื่อความไว้วางใจพังทลายลง ในสภาพอากาศเช่นนี้ เหตุการณ์ต่างๆ สามารถบานปลายได้อย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อการเมืองภายในประเทศ อุดมการณ์ หรือการแข่งขันของผู้นำกระพือไฟในสิ่งที่อาจจะยังคงจัดการได้ ภูมิภาคนี้เคยผ่านเรื่องราวแบบนี้มาก่อน แต่ข้อแตกต่างในวันนี้คือ "กรรมการคนเก่า" มีความเต็มใจน้อยลงที่จะก้าวลงสู่สนาม และ "กรรมการคนใหม่" ก็ยังไม่ได้รับการยอมรับจากผู้เล่นทุกคน

   อย่างไรก็ตาม ภายในความปั่นป่วนนั้นมีความเป็นไปได้ซ่อนอยู่ หากภูมิภาคถูกบีบให้ต้องรับผิดชอบต่อความมั่นคงของตนเอง ในที่สุดมันอาจจะสร้างบางสิ่งที่ยั่งยืนกว่าการพึ่งพา เส้นทางไปสู่จุดนั้นจะไม่เป็นเส้นตรง มันมีแนวโน้มที่จะต้องผ่านการแข่งขันระหว่างกลุ่มขั้วอำนาจ ผ่านการต่อรองที่รุนแรง และผ่านช่วงเวลาที่แรงยั่วยุที่จะทดสอบคู่ต่อสู้มีความรุนแรง แต่เมื่อเวลาผ่านไป แรงกดดันมักจะสร้างสถาบันขึ้นมา การแข่งขันที่ดุเดือดบางครั้งก็พัฒนาไปสู่การอยู่ร่วมกันแบบเย็นชา ช่องทางการลดความขัดแย้งจะกลายเป็นเรื่องปกติ กลไกร่วมเพื่อความมั่นคงทางทะเล การประสานงานน่านฟ้า การสื่อสารในช่วงวิกฤต และการควบคุมอาวุธ แม้จะเป็นเพียงรูปแบบบางส่วน ก็สามารถเริ่มหยั่งรากได้เพราะทางเลือกอื่นนั้นมีต้นทุนที่สูงเกินไป

   ผลลัพธ์ที่น่าจะเป็นไปได้จึงไม่ใช่ชัยชนะที่เบ็ดเสร็จของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง แต่เป็นการเกิดขึ้นทีละน้อยของระเบียบความมั่นคง (Regional security architecture) ที่สะท้อนถึงการกระจายอำนาจที่แท้จริงของภูมิภาคและอัตลักษณ์ที่มีหลายชั้น ระเบียบความมั่นคงดังกล่าวไม่จำเป็นต้องให้รัฐต่างๆ เห็นพ้องตรงกันในทุกความขัดแย้ง และไม่จำเป็นต้องลบล้างรอยแยกทางอุดมการณ์ แต่มันจะมุ่งหมายเพื่อป้องกันไม่ให้การแข่งขันกลายเป็นมหันตภัย หากประสบความสำเร็จแม้จะไม่สมบูรณ์แบบก็ตาม ตะวันออกกลาง (Greater Middle East) สามารถย้ายจากการเป็นสมรภูมิของระเบียบโลกที่กำลังเปลี่ยนแปลง ไปสู่การเป็นหนึ่งในผู้ออกแบบระเบียบนั้น หลังจากช่วงเวลาของการแข่งขันภายในและการปรับตัวที่เจ็บปวด ภูมิภาคอาจพบว่าตนเองกำลังเข้าสู่ยุคโลกใหม่ด้วยอธิปไตยที่มากขึ้น อำนาจการต่อรองที่มากขึ้น และความสามารถที่แข็งแกร่งขึ้นในการแปลภูมิศาสตร์และทรัพยากรของตนให้เป็นอิทธิพลมากกว่าจะเป็นความเปราะบาง

-----------------------
IMCT News

ที่มา https://www.rt.com/news/632377-middle-east-rival-blocs/